|
Het
jaar 2012
Op weg naar het keerpunt in het jaar 2012
Er is een grootschalig elektromagnetisch proces gaande dat de aarde, de
mensheid, ons lichaam en onze geest beïnvloedt.
De aarde is slechts een heel
klein tandwieltje in een gigantisch uurwerk.
De mensheid bevindt zich op dit
moment in een fase, waarin de spirituele ontwikkeling in een versneld tempo
verloopt.
Het is nu mogelijk om de problematiek die we ervaren in hoog tempo te
verwerken en de karmische banden met ons verleden gemakkelijker los te maken.
Hierdoor krijgen we innerlijke rust, vinden we ons werkelijke zelf en kunnen
we ons meer richten op de mooie dingen van het leven.
We bepalen zelf of we er
wel of niet in meegaan.
Wij mensen zijn geen fysieke wezens, die af en toe
een spirituele ervaring hebben, maar we zijn spirituele wezens met een
onsterfelijke ziel, die fysieke ervaringen hebben.
De reis van onze zon en planeten door ons
melkwegstelsel
Onze zon en planeten
beschrijven een baan door ons melkwegstelsel.
Een cyclus duurt ongeveer 26.000 jaar.
We reizen elke 13.000 jaar door een gebied met een zeer hoog energetisch
niveau: de fotonengordel, een geconcentreerd energieveld dat uit het hart
van ons melkwegstelsel komt: de centrale zon Alcyone van de Peiaden.
Die hoge energie heeft grote
invloed op het leven op aarde, niet alleen natuurkundig, maar vooral ook
spiritueel.
Vergelijk het met een soort magnetron waar we met z'n allen in zitten.
Het theoretische hoogtepunt van deze doorgang vindt
plaats op 21 december 2012.
Dit proces is al zeker een eeuw aan de gang en neemt qua intensiteit enorm
toe.
Denk aan de industriële (r)evolutie van de laatste honderd jaar waarin alles
op elk denkbaar gebied enorm is versneld.
En de versnelling neemt nog steeds toe...
Ook na 2012 zal deze planeet nog zeker honderd jaar onder invloed zijn van
de fotonengordel.
De uitlijning van de planeten is in '94/'95 al begonnen.
We kunnen dit o.a. heel duidelijk merken aan de klimaatveranderingen gedurende
de afgelopen jaren en het smelten van de ijskappen, dat niet alleen maar een
gevolg is van het broeikaseffect.
Zo oud als de aarde
Dit verschijnsel is zo
oud als de aarde.
De Babyloniërs, de Phoeniciërs, de Egyptenaren en de
Grieken kenden het.
Het staat in Vedische geschriften en in de I Ching.
Ook de Olmeken, Maya's, Azteken en de Noormannen waren ervan op de hoogte.
Al deze culturen hadden hun eigen meet- en berekeningsmethoden en zaten -
gezien de enorme tijdspanne - heel dicht bij elkaar.
De Maya's en Olmeken spreken over 21 december 2012, de Azteken gebruiken een
totaal andere methode en komen uit op 20 mei van dat zelfde jaar,.
De Atlantianen zaten op 20 december, de Egyptenaren op 19 december en de oude
Grieken op 12 december.
En dat met al die "primitieve" middelen, denken heel veel mensen...
De Christenen geven geen exacte datum, maar verwachten na het 2e millennium de
"Dag des Oordeels" (Johannes, Boek der Openbaringen).
De Maya's hadden zo'n 500 jaar voor Christus al een aantal kalenders gemaakt,
waaronder de "Tun Uc" (een jaarkalender met 13 maanden van 28 dagen), de "Tzolkin"
(een 260-dagen kalender) en de "Lange Telling" kalender (een kalender die
werkt met periodes van 5.125 jaar).
De "Lange Telling" kalender loopt tot
21 december 2012 omdat ook zij niet konden berekenen wat er dan gaat
gebeuren.
Deze kalenders worden vandaag de dag nog steeds gebruikt en zijn onbetwist
de meest perfecte ter wereld. (kennis van buitenaf)
De Maya's berekenden de lengte van een jaar
destijds al op 365,24200 dagen.
In de jaren ‘60 is m.b.v.
computers een lengte van 365,24220 dagen bepaald, maar inmiddels is dit door
de wetenschap gecorrigeerd naar 365,24199 dagen.
De
Maya's gebruikten de uitlijning van de aarde, de zon en het hart van de
melkweg (zodat die samen op één lijn staan) voor het synchroniseren van hun
kalender.
Dit heet Galactische Kosmologie.
Deze kennis werd verkregen door buitenaardse informatie.
Ook andere oude volkeren o.a. Inca's en Hopi indianen etc. beschikten over
deze wetenschap.
Nu nog het mooiste: ook het Vaticaan beschikt over alle informatie,
maar men houdt dit en zoveel meer verborgen voor het grote publiek. (macht)
Het heelal als klok
De oude culturen waren
bekend met de grote klok die "heelal" heet, door kennis van
buitenaf.
Zij wisten al dat het leven op aarde wordt bepaald door de stand van de
planeten en de sterren.
De periode van 5.125 jaar staat voor een "Grote
Cyclus", of "Wereldtijdperk" of "Zon".
De collectieve mensheid ontwikkelt
zich volgens hen in vijf van deze periodes, wat overeenkomt met 25.625 jaar
(5 x de "Lange Telling").
Dat komt verrassend
dicht bij wat men tegenwoordig heeft berekend voor de dierenriemprecessie
(zie volgende hoofdstuk).
21 december 2012 is voor de Maya's het einde van vijf complete cycli.
Ook de
kalender van de Inca's, de Hopi indianen, de Egyptenaren, de Tibetanen, de
Essenen en de Kelten (de "Druïdenkalender") loopt dan af.
Van Vissen- naar Aquariustijdperk
Men wist dus vroeger al,
dat 2012 een magisch jaar zou worden.
Een jaar van grote veranderingen voor
de Aarde en de mensheid.
We gaan dan een nieuw tijdperk in.
We gaan van het Vissentijdperk naar het Aquariustijdperk en gaan van de 3e
naar de 4e en 5e dimensie.
Maar we hebben het zo druk met onszelf, onze
materiële zaken, dat we niet meer naar boven kijken.
En als er straks toch
iets ‘onvoorziens’gebeurt, dan schrikken we, dan zijn we ontzettend bang.
Wat is dit? Wat gebeurt er? Hoe kan dat?
Kunt U zich nog herinneren hoe een aantal bevolkingsgroepen in India angstig
reageerde op de laatste zonsverduistering aldaar (11-08-'99)? "We worden
gestraft door de goden!"
Als wij zo in ons zelf gekeerd blijven leven, gaan
we dat soort reacties hier straks ook krijgen.
Cycli bereiken een hoogtepunt
Zoals de aarde om haar
eigen as draait, zo draait de maan om de aarde en de aarde op haar beurt
weer om de zon.
Deze cycli kennen we allemaal, omdat we die constant in ons
leven ervaren: de eerste duurt een dag, de tweede duurt een maand en de
derde duurt een jaar.
Maar er is meer.
Zo
beschrijft onze zon (en dus ook haar bijbehorende planeten) op haar beurt
weer een baan.
En zo zijn er nog een aantal relatief kleine en veel grotere cycli, zoals
b.v. de rotatie van het melkwegstelsel om haar eigen as (ca. 225 miljoen
jaar) en de baan die het melkwegstelsel op haar beurt weer om de "Grote
Centrale Zon" beschrijft.
Maar de effecten van deze cycli kennen we niet,
omdat die veel te lang duren voor ons relatief korte leven op aarde.
Op dit moment hebben we te maken met een aantal cycli die in 2012 vrijwel
gelijktijdig tot een eindpunt komen.
Zo lopen onze normale jaarcyclus, de
"Baktun" van de Maya's (5.125 jaar), de vijf cycli voor de collectieve
mensheid (25.625 jaar) en de rotatiecyclus van het melkwegstelsel zelf (225
miljoen jaar) in dat jaar ten einde.
Het heelal is net een grote klok: telkens als er weer een cyclus is
volbracht, dan wordt er weer een tandje van het volgende wiel aangetikt en
gebeurt er weer iets grootschaligs.
Tevens gaat de net volbrachte cyclus
zich weer herhalen.
Wat je onder de elektronenmicroscoop ziet, zie je ook
door een ruimtetelescoop: alles draait om elkaar heen, alles beïnvloedt
elkaar en alles houdt elkaar in balans.
Zo boven, zo beneden.
De Vega- of Poolstercyclus
Voor ons is die cyclus
van 26.000 jaar op dit moment de belangrijkste.
Hij wordt ook wel de Vega-
of Poolstercyclus genoemd.
Dit komt doordat het vlak waarin ons gehele
zonnestelsel draait, kantelt en de aardas (aan de Noordpoolzijde) hierdoor
tijdens deze cyclus een soort cirkel in het heelal beschrijft (niet te
verwarren met de verschuiving van de magnetische Noordpool en de jaarlijkse
kanteling van de Aarde, waardoor onze seizoenen ontstaan).
Deze cirkel loopt door de
sterren Vega, Polaris (onze Poolster) en Alpha Draconis. Rond 2.800 voor
Christus wees de aardas naar Alpha Draconis in de staart van de Draak.
Op dit moment wijst hij naar de Poolster en rond 13.300 wijst hij naar Vega.
Aan de zuidzijde beschrijft de aardas een cirkel om de Pleiaden, met als
centrale punt de ster Alcyone in het hart van de Pleiaden.
Toch is die Vega- of Poolstercyclus geen nieuws.
Elke astronoom kent het
verschijnsel "de precessie van de dierenriem of van de equinoxen".
Deze precessie (=
verschuiving) is een optisch effect en wordt veroorzaakt doordat de positie
en oriëntatie van de aarde in het heelal t.g.v. bovengenoemde cyclus
voortdurend verandert.
Daardoor verandert ook onze waarnemingspositie en lijkt het net alsof de
diverse sterrenbeelden voortdurend aan de hemel bewegen.
Ze maken niet
alleen een op- en neergaande beweging, maar verschuiven ook van links naar
rechts en weer terug t.g.v. de Vegacyclus.
Wat de meeste astronomen echter
niet weten, is dat de keerpunten in deze beweging een tweetal indrukwekkende
momenten markeren.
Het spel van aantrekkingskracht
Probeert U eens voor te
stellen hoeveel kracht er nodig is om de eb- en vloedbeweging op aarde te
veroorzaken.
Miljarden liters water worden tweemaal daags "opgetild" door de
maan en dat gaat continue door.
En dan die baan van onze aarde.
Zo'n enorme
massa slingert rond aan een denkbeeldig touwtje en ons relatief kleine
zonnetje houdt haar in bedwang.
We hebben het hier dus over onvoorstelbaar
grote krachten.
Denkt U dan eens in dat onze melkweg eigenlijk een hele grote bol is met
ontelbaar veel planeten en sterren.
Maar doordat die melkweg zo hard rond
draait, is ze uitgedijd tot een min of meer platte schijf.
Aan de buitenkant van die schijf bevinden zich een aantal "slierten" en in
één daarvan, genaamd "de arm van Orion", bevinden wij ons.
Omdat de grootste
concentratie van sterren en planeten zich in het centrum van de melkweg
bevindt, is daar ook het grootste spel van aantrekkingskrachten en andere
energieën gaande.
Vulkanische activiteit en hogere temperaturen
De afstand van de aarde
tot het middelpunt van het melkwegstelsel bedraagt 32.000 lichtjaren.
De doorsnede van het melkwegstelsel is 100.000 lichtjaren.
Één lichtjaar is de
afstand die het licht in 1 jaar aflegt met 300.000 km/sec. (Bron: Elzeviers
Nieuwe Grote Wereldatlas)
De 26.000-jarige baan die onze zon beschrijft, is een baan die de melkweg
onder een hoek van 60° doorkruist.
Op het éne moment duiken we er een keer
van boven naar beneden doorheen en keren we tevens om van links- naar
rechtsbewegend en 13.000 jaar later gaan we aan de andere kant van de cirkel
weer van beneden naar boven en gaan we van rechts naar links.
Bij elke doorgang worden
wij weer blootgesteld aan die enorme krachten en energieën.
Er wordt aan de
aarde getrokken en geduwd, waardoor het aantal aard- en/of zeebevingen en de
vulkanische activiteit toeneemt.
Ook wordt de temperatuur van onze atmosfeer
steeds hoger door alle externe energiebronnen.
Sagittarius A, intense lichtbron
Het wordt nog spannender.
De wetenschap heeft aangetoond, dat het hart van de melkweg steeds actiever
lijkt te worden en steeds meer energie begint uit te stralen.
Dit is echter
een betrekkelijke constatering, omdat we dit waarnemen vanaf onze planeet.
Die activiteit is er continue, maar wordt door onze veranderende positie
steeds sterker waarneembaar.
Net als de zon die altijd schijnt, maar die je
pas ziet als de wolken verdwijnen.
De bron van deze energie is de ster
Sagittarius A in het sterrenbeeld Boogschutter.
Deze bevindt zich voor ons
oog in het hart van de melkweg en is een zeer krachtige energiebron.
Op het
moment dat de aarde en de zon in één lijn staan met Sagittarius A, bereikt
die energie de aarde met maximale sterkte en is dat te zien als een intense
lichtbron.
Laserstraaleffect
Die maximale sterkte
wordt veroorzaakt door een laserstraaleffect.
Op 21 december 2012 staan de
aarde, de maan, Venus en de zon precies in één lijn met de de centrale ster
van de Pleïaden en het hart van de melkweg.
Dit is op zich al heftig genoeg,
maar er komt nog een schepje bovenop.
Bij een echte laserstraal wordt de
straal gestabiliseerd door een krachtig medium wat er haaks op staat.
En wat
gebeurt hier: op dat moment staat Uranus er haaks op.
In 1987 is er een
supernova geïmplodeerd in de Tarantula nevel in de Grote Magellaen Wolk
(Supernova 1987A), waardoor het elektromagnetische veld van Uranus met een
factor 100 in kracht is toegenomen (bron: Scientific American, 1999).
Een
perfecte laserstraal dus en dat effect gaat twaalf dagen duren: twaalf dagen
van intens licht.
Ompoling van de Aarde
Een dergelijk mega-effect
kan gepaard gaan met het ompolen van de aarde, of met grote verschuivingen
in die polen.
Dat is ook te zien op de bodem van de Atlantische Oceaan. In
het midden hiervan bevindt zich de "Atlantische rug", een grote naad tussen
het Amerikaanse continent enerzijds en het Europese en Afrikaanse continent
anderzijds, waar voortdurend magma omhoog wordt geperst.
Hierdoor drijven Amerika
en Europa/Afrika jaarlijks ca. 3 cm. uit elkaar en ontstaan er aan
weerszijden van die naad bergketens op de bodem van de oceaan.
Het magma is echter sterk ijzerhoudend en zolang het nog vloeibaar is, neemt dit de
magnetische polariteit van de Aarde aan.
Zodra het in aanraking komt met het
koude zeewater, stolt het en ontstaat er een permanente magneet.
Onderzoek heeft uitgewezen, dat sommige bergketens een noord-zuid gerichte
polariteit hebben en anderen een zuid-noord gerichte polariteit.
Het ompoolen heeft dus al vaker plaatsgevonden.
Ook in de sedimentlagen (afzetting
van deeltjes) vinden we dit verschijnsel terug.
Het magnetische veld wordt opgewekt door de rotatie van de Aarde doordat de
vloeibare kern sneller draait dan de korst.
De kern draait ca. 1 omwenteling
meer dan de korst per 1000 jaar.
Onze magnetische noordpool "wandelt" op dit moment ca. 100m per dag van
Noord Canada naar Siberië en in de afgelopen jaren heeft die al een heel
grillig pad afgelegd.
Ook zijn er magmagebieden die al aan het ompoolen
zijn, zoals de "South Atlantic Anomaly" rondom Zuid-Afrika of die fors aan
kracht hebben ingeboet.
Het is al bewezen, dat er voorafgaande aan zo'n
ompoling altijd een daling van het aardmagnetisme te zien is.
Dit omkeerfenomeen is ook beschreven in de 1000-en jaren oude Egyptische
hiërogliefen, waarin de vluchtende Atlantiërs na een lange nacht op zee de
zon van de andere kant op zagen komen.
En vergeet niet dat deze mensen
bijzonder goed konden navigeren.
Omkeren van de rotatie
Er is nog een aantal
voorbeelden, waarmee het omkeren van de rotatie aannemelijk gemaakt kan
worden.
Als je op het noordelijke halfrond een gootsteen met water laat
leeglopen, draait het water linksom weg door de afvoer en op het zuidelijke
halfrond draait het rechtsom weg.
Waarom? Heel simpel: als je een bord met
soep op tafel zet en je geeft het bord een stevige draai naar rechts, dan
zal de soep vertraagd meebewegen.
Hierdoor lijkt de soep t.o.v. het bord
linksom te draaien.
Als je die gootsteen op de Noordpool zet, draait de
gootsteen (omdat hij op de aardas staat) rechtsom en dus loopt het water
door z'n traagheid linksom weg.
Wat gebeurt er nu als je die gootsteen op de
evenaar zet? Daar heb je niet het effect van die draaiende aardas onder je
en zal het water rechtstandig naar beneden lopen.
Omdat de aarde voortdurend van oost naar west draait, doet de atmosfeer dat
ook door de wrijving met de Aarde, maar ook hier geldt weer: vertraagd.
Hierdoor ontstaat het effect dat stormen op het noordelijke halfrond
overwegend linksom draaien en die op het zuidelijk halfrond rechtsom.
Wij bewegen ons van het zuidelijke halfrond van het melkwegstelsel naar het
noordelijke halfrond (of andersom).
Wij worden daardoor ook
meegesleurd in die relatief anders draaiende stroom.
Ons gootsteentje,
bordje soep of stormpje genaamd "Zonnestelsel", verhuist van het éne naar
het andere halfrond.
Waarom zouden wij dan wel gewoon door blijven draaien
en al het andere niet?
Uiteindelijk moet toch alles in evenwicht blijven?
Gevolgen voor de mens
Een aantal zaken zullen ingrijpend gaan veranderen.
Afgezien van het
geologische "gerommel" t.g.v. al die eerder genoemde duw- en trekpartijen
aan de aarde, zijn hieronder de belangrijkste punten genoemd:
Electronica:
Omdat het energieniveau op de aarde voorlopig nog wel even blijft stijgen
door die fotonengordel, betekent dit ook dat de elektrische energie in onze
atmosfeer gaat stijgen.
Daarnaast is het zo dat een afnemend aardmagnetisme
steeds meer straling (o.a. energie van zonne-uitbarstingen) doorlaat.
Dit houdt in, dat er op den duur problemen gaan ontstaan met onze
elektronica, omdat die is opgebouwd uit halfgeleiders.
Deze halfgeleiders
bestaan uit PNP- en NPN-overgangen van o.a. silicium of germanium en kunnen
tot ca. 1,5V functioneren, daarboven gaan ze kapot.
Gevolg: een enorme
hoeveelheid van b.v. defecte mobieltjes kan men dus verwachten, omdat die
totaal geen bescherming hebben tegen die hogere energie.
Maar ook de PC
thuis is niet voldoende beveiligd.
Het is nu al zo, dat diverse vliegtuigmaatschappijen om deze redenen niet
meer over de polen vliegen als er net een zonne-uitbarsting is geweest.
Sommige
maatschappijen vliegen dan zelfs helemaal niet meer.
De wetenschap is zich
deels van bewust van de problemen die zouden kunnen ontstaan.
In Japan is in
2004 in opdracht van de regering onderzoek gestart naar het ontwikkelen van
halfgeleiders op basis van diamant.
Zo'n halfgeleider zou 80V kunnen
verdragen en is dus tegen hogere straling bestand.
Maar de vraag is hoe lang
het duurt voordat dit over een breed gebied toepasbaar kan worden gemaakt.
Daarnaast is ons hele communicatiesysteem gebaseerd op
satellietverbindingen.
Deze satellieten zijn redelijk goed beschermd tegen dit soort stralingen,
maar het stijgen van het energieniveau heeft ook tot gevolg dat er steeds
meer zonne-uitbarstingen komen.
En dan komt er een stroom elektrisch geladen
deeltje naar ons toe, waar satellieten het erg moeilijk mee hebben.
Men laat
een aantal van deze satellieten dan omdraaien, waardoor het schild in de
richting van de bedreiging wordt gekeerd.
Maar deze vorm van bescherming
wordt steeds meer ontoereikend, waardoor er al diverse satellieten
beschadigd en zelfs geheel uitgeschakeld zijn.
Elektrische stromen:
Op de aarde zelf zorgen deze uitbarstingen voor botsingen met de atomen in
onze atmosfeer, dat leidt tot elektrische stromen van miljoenen ampères.
Deze stromen veroorzaken enorme inducties in lange geleiders, waardoor b.v.
het Canadese elektriciteitsnet op 12 maart 1989 compleet instortte.
Ook zorgen de zonne-uitbarstingen voor opwarming van de buitenkant van onze
atmosfeer, waardoor deze uitzet.
De satellieten die normaliter net buiten
onze atmosfeer ronddraaien, komen daarmee net in de atmosfeer.
Hierdoor
ondervinden ze luchtweerstand, verliezen daardoor snelheid en dus ook hoogte
en storten op den duur neer.
Dit was er b.v. de oorzaak van waarom het
eerste Amerikaanse ruimtestation Skylab destijds is neergestort.
Als de satellieten het niet meer doen valt er van alles uit.
Geen tv, geen
internationale telefoon, geen internationaal internet, geen internationaal
bankverkeer, geen GPS-navigatie etc..
Ons zenuwstelsel:
Ons zenuwstelsel is in feite een elektrisch geleidingssysteem.
Er lopen
minuscule elektrische stroompjes doorheen, waarmee we allerlei processen in
ons lichaam kunnen sturen en registreren.
Doordat wij zo bezig zijn met onze
welvaart i.p.v. ons welzijn (die twee zijn heel vaak omgekeerd evenredig aan
elkaar), lopen we allemaal met een mobieltje rond.
En of we die nu gebruiken
of niet, ze worden continue gescand door de lokale GSM-masten.
Samen met de
radio- en tv-zenders en nog een heleboel andere, niet-natuurlijke
frequenties, stellen we ons zenuwsysteem dus 24 uur per dag bloot aan heel
veel, zeer dynamische, elektrische velden.
Als er op een elektrische geleider een wisselend elektrisch veld wordt
losgelaten dan worden er stroompjes opgewekt.
Die veroorzaken allerlei
afwijkingen in ons systeem en leiden op den duur tot fysieke klachten en
vermoeidheid.
Vergelijkt U dat maar met een soort elektro-accupuntuur, maar dan in een
vorm waarbij de therapeut geblinddoekt ergens een naald inprikt en zomaar
een slinger aan een willekeurige knop geeft om een stroompje door die naald
te sturen.
Omdat de effecten hiervan niet meteen aantoonbaar zijn, schrijven we de
verschijnselen daar ook niet meteen aan toe.
En als er dan toch iemand
beweert dat zijn problemen hierdoor worden veroorzaakt, dan zijn er zoveel
commerciële belangen in het spel, dat die persoon uiteindelijk het onderspit
delft.
De geschiedenis herhaalt zich: vroeger mocht je met asbest werken en
DDT op het land gebruiken.
Ook het Ministerie van Volksgezondheid heeft
jarenlang volgehouden dat het geen probleem was.
Maar ja, die luisteren
altijd eerst naar de door de commercie gefinancierde wetenschap en pas veel
later, als de druk uit de bevolking via de media hoog genoeg wordt, komen er
maatregelen.
Wij leren helaas door schade en schande.
Daar staat tegenover dat, doordat er veel elektronica zal uitvallen (en
dus ook veel communicatieapparatuur), er ook een drastische vermindering van
onnatuurlijke frequenties zal ontstaan. Hierdoor wordt ons zenuwstelsel
ontlast van al die instraling en ook dat gaan we zeker merken.
Vergelijk dat
maar met ademen in de smog van Mexico-city en dan ineens midden in een
uitgestrekt oerwoud.
We zullen ons daardoor veel prettiger voelen en veel
kwalen zullen daardoor gaan afnemen en op den duur verdwijnen.
Het begrip "tijd":
"Tijd" is een naam die we zelf hebben bedacht voor een verschijnsel wat we
niet begrijpen.
We denken dat "tijd" een constante is, iets waar we altijd
op kunnen rekenen, maar dat is niet zo.
Volgens Albert Einstein
is tijd de vierde dimensie, maar hij kon niet aangeven wat dat was.
Wat wij tijd noemen, is
eigenlijk het effect dat wij waarnemen van iets dat wij niet zien en
begrijpen.
Zoals een lamp op een hand kan schijnen, waardoor er een schaduw
op de muur ontstaat.
Kijkend naar de schaduw zien wij die wel, maar hebben
geen idee van die lamp en die hand.
Al heel wat jaren geleden is er b.v. een proef genomen met twee
atoomklokken, die ongelofelijk precies liepen.
De één is in een vliegtuig
geplaatst en heeft op grote hoogte een rondje om de aarde gevlogen, de ander
bleef op de grond.
Toen beide na afloop van het experiment weer naast elkaar
werden gezet, bleken ze niet meer de zelfde tijd aan te geven.
De klok uit het vliegtuig liep achter, hoewel ze beide weer perfect
synchroon liepen.
De zwaartekracht heeft dus invloed op materie- of
energiefrequenties en die vormen voor ons weer de basis van onze
tijdsbeleving.
De tijd zoals wij die kennen is dus niet een constant,
lineair verschijnsel, maar een kromme, die in ieder geval door zwaartekracht
wordt beïnvloed.
Shuman Resonantie:
Er is nog iets aan de hand met energiefrequenties en dat is de "Shuman
Resonantie".
De Shuman Resonantie kun je het best beschrijven als de
"hartslag" van onze aarde.
Een oscillerend signaal dat heen en weer slingert
tussen het aardoppervlak en onze ionosfeer.
Deze frequentie was duizenden
jaren lang 7,83 cycli per seconde en is daarom door het leger heel lang als
een zeer nauwkeurige referentie gebruikt.
Sinds 1980 is deze
frequentie stijgende en op dit moment zitten we op ca. 12 cycli per seconde.
Een toename van ca. 50% dus, wat zou betekenen dat de werkelijke
tijdstoename met 50% is gedaald.
Ofwel: een dag duurt eigenlijk niet meer 24
uur, maar nog slechts 16 uur.
Tijd is dus ook afhankelijk van de energie van
de aarde.
Als de aarde niet meer zou draaien, zou de Shuman Resonantie 13
zijn.
Daar zitten we dus al heel dicht bij.
"Belachelijk", zult U zeggen.
Een dag duurt nog steeds 24 uur, net als
vroeger.
Maar als wij de tijd meten met middelen die mee veranderen met onze
omgeving, dan zien we het verschil niet.
Hoe je de tijd ook meet, met een
kristal of met een atoom, met gewichten en een slinger, altijd is die
meetmethode afhankelijk van de materie.
En als die verandert, meten wij dus
niet absoluut, maar relatief.
We horen al zo vaak om ons heen "Het leven
lijkt steeds sneller te gaan", maar in feite proberen we al onze oude,
vertrouwde patronen in een steeds kortere tijd te doen, met als gevolg een
steeds gejaagder leven en dus ook steeds meer stress.
Terugkijkend
op de eerdere opmerkingen over de ompoling van de aarde, betekent dit dat de
tijd op dat keerpunt even stil zal staan.
En dat na dat keerpunt de tijd
terug zal gaan.
Maar dat kan toch niet zult U zeggen?
Helaas wel, als wij
met verkeerde middelen blijven meten, zullen we straks met onze meetfout
geconfronteerd worden.
Dan zullen we onze ideëen over het begrip tijd
drastisch moeten bijstellen en dat zal na al die eeuwen niet zo gemakkelijk
blijken te zijn.
Alleen de oude culturen, de culturen die hun tijd- en
kalendermeting nog steeds baseren op de stand van sterren, zouden daar geen
problemen mee hebben: voor hen zou er - wat dat betreft - helemaal niets
veranderen.
De tijd zoals wij die kennen met 12 maanden per jaar en 60 minuten per
uur is eigenlijk een gedrocht en brengt ons totaal op een dwaalspoor.
We hebben maanden van 27, 28, 30 en 31 dagen, terwijl de natuurlijke maand 28
dagen heeft.
Alle natuurvolkeren hebben een 13 manen-kalender, maar de
Rooms-Katholieke kerk heeft ons met een zeer slecht onderbouwde 24-uurs klok
en een belachelijk 12 maanden systeem opgezadeld:
1. Januari is vernoemd naar Janos, de god van de poorten,
2. Februari verwijst naar een dierenorakel-ritueel,
3. Maart verwijst naar de god en planeet Mars,
4. April is een godin van de lente,
5. Mei is een godin van de lente,
6. Juni verwijst naar de vrouw van god Jupiter,
7. Juli en Augustus zijn vernoemd naar Julius en Augustus, de twee
bekendste keizers van het Romeinse rijk (en omdat Augustus niet wou
onderdoen voor Julius, kreeg die ook 31 dagen, ten koste van Februari),
8. September is de 9e maand, maar betekent 7,
9. Oktober is de 10e maand, maar betekent 8,
10. November is de 11e maand, maar betekent 9,
11. En December is de 12e maand, maar betekent 10.
Het woord kalender komt
trouwens van het Romeinse "calends".Het was de naam van het rekeningenboek,
waarin alle inkomsten en uitgaven stonden vermeld.
"Tijd" is toen "geld" geworden en daar zijn we flink de fout ingegaan.
Houdt U er maar rekening mee, dat de kans groot is dat we straks weer naar
een 13 manen-kalender gaan, waarin elke maan(d) 28 dagen en dus 4 weken van
7 dagen heeft.
Hierdoor is elke 1e dag van een maand altijd een maandag en
lopen we weer in het gareel met de natuur.
De Maya-kalender is hiervan een
heel mooi voorbeeld.
Mentale ontwikkeling:
Zoals al eerder aangegeven bij het zenuwstelsel, krijgen we straks heel wat
te verduren.
Maar dat is zeker de moeite waard, want - na een lastige
overgangsperiode - zullen we allemaal anders gaan denken.
We zullen vooral
weer gaan voelen en de meeste mensen hebben er nog geen idee van wat dat is.
Het is niet zozeer een fysiek voelen, maar een aanvoelen, een intuïtie, een
sterkere verbondenheid met de natuur en met elkaar.
Hierdoor ontstaat een
andere maatschappij, een waarlijke samen-leving!
Wij bezitten de aarde
niet, maar de aarde bezit ons.
We denken nu nog steeds dat het andersom is,
maar dat is slechts een illusie.
Wij gaan straks weer ècht deel uitmaken van
de natuur en zullen er daardoor ook met veel meer respect mee omgaan.
We gebruiken nu ca. 5%
van ons DNA en van onze hersencapaciteit.
Door de hogere energie gaat dit
straks een heel eind richting de 100%.
Kunt U zich voorstellen wat dat voor
een creativiteit dat ten gevolge zal hebben?
En wat dat voor de
kennistoename van ieder mens kan betekenen?
Fysieke ontwikkeling:
Bovenstaande
verschijnselen hebben ook in een ver verleden plaats gevonden en hebben
duidelijk invloed gehad op de mensheid.
Door opgravingen is bekend geworden,
dat de Aboriginal-cultuur in Australië er 52.000 jaar geleden (4 maal 13.000
jaar!) er zomaar ineens was.
Er zijn nooit voorlopers van hen gevonden.
Het zelfde geldt voor de Cro Magnon mens: 39.000 jaar geleden (3 maal 13.000
jaar!) was die er ineens.
Zijn tijdgenoot, de Neanderthaler, stierf 26.000
jaar geleden (2 maal 13000 jaar!) plotseling uit.
De laatste ijstijd hield
13.000 jaar geleden ineens op.
Bovendien verschenen er op het zelfde moment
in Egypte de Grote Piramide van Gizeh en in Teotihuacan in Mexico de
Piramide van de Zon.
Het zou al heel toevallig
zijn als er nu een keer niets zou gebeuren op dat gebied.
Één ding is
trouwens al begonnen: diverse Aboriginal-stammen geloven al jaren dat hun
taak er op zit.
Zij nemen bewust geen kinderen meer en zijn dus al aan het
uitsterven.
De twaalf dagen tijdens de overgang naar de nieuwe
tijd
Om een beeld te kunnen
vormen wat er precies gebeurt gedurende de twaalf dagen overgang in 2012 in
de laserstraal, kan het volgende verhelderend werken:
We zullen om te beginnen
"gebombardeerd" worden met een enorme hoeveelheid energie.
Deze energie is
een kosmische energie, een soort levenskracht, een energievorm die er
eigenlijk altijd is, maar waarvan we ons over het algemeen niet bewust zijn.
Deze energie is essentieel voor alles wat leeft en komt straks in overvloed
naar ons toe.
Het zal ons bewustzijn drastisch veranderen: we gaan van de 3e
dimensie naar de 4e en de 5e dimensie.
Het begrip ‘dimensie’ is een moeilijk te begrijpen fenomeen.
De drie
ruimtelijke dimensies (lengte, breedte en hoogte) kennen we allemaal.
We voegen daar nog het begrip ‘tijd’ aan toe (ook al hebben we daar een totaal
verkeerd beeld van) en dan hebben we onze vier-dimensionale wereld.
Maar er
zijn meer dimensies: Albert Einstein heeft ooit berekend dat er minstens zes
moeten zijn.
Wij krijgen er door deze hele ontwikkeling in elk geval een
vijfde dimensie bij.
Wat moeten we ons daarbij voorstellen?
Dat wordt lastig.
Hoe leg je b.v. aan
een blinde uit wat het verschil is tussen groen en blauw?
Als iemand geen
referenties heeft aan wat voor kleur dan ook, kan die zich daar geen
voorstelling van maken.
Toch is dat het beste uitleggen aan de hand van
zintuigen.
We krijgen er door die hogere energie a.h.w. een zintuig bij, een
zintuig dat ons letterlijk meer laat zien, te vergelijken met het zien van
aura's en geesten.
Dat is nu nog voor een relatief kleine groep mensen
weggelegd, zoals paragnosten en helderzienden, maar straks wordt dit
gemeengoed voor iedereen.
De
vijfde dimensie
De energiestoot heeft
niet elke 13.000 jaar het zelfde effect. De éne keer vindt er een
transformatie plaats van een eenheidswereld naar een dualistische wereld en
de andere keer transformeert de wereld weer terug naar een eenheidswereld.
Dualistisch wil in dit geval zeggen: grote verschillen tussen mannelijk en
vrouwelijk, goed en kwaad, arm en rijk, etc. Wij leven nu in een
dualistische wereld en we staan op het punt om een eenheidswereld binnen te
stappen.
De
twaalf dagen
(bron: "De Twaalf Dagen van Licht", Gary Bonnell):
Dag één:
Gedurende de eerste dag gaan
we de fysieke wereld heel anders zien.
We zullen we verbaasd zijn als alles
begint te stralen in de meest bijzondere kleuren.
Het begint met elektrische
apparatuur: hoe meer stroom er doorheen gaat, hoe eerder we die energie gaan
zien als een gekleurde wolk om het snoer en om het apparaat.
Maar even later
beginnen ook niet-elektrische voorwerpen licht uit te stralen.
Ook om
mensen, dieren en planten beginnen we prachtige regenboog-effecten te zien.
Met name bij mensen kunnen die kleuren zeer dynamisch zijn.
Als men
innerlijk nog met allerlei dingen worstelt, dan zul je dat aan de kleuren in
de aura kunnen zien.
Dag twee en drie:
we beginnen te ontdekken dat gedachten zich willen gaan manifesteren.
Alles
wat we denken krijgt effect.
Als we b.v. bij een bloem staan en we zouden
willen dat die eindelijk eens ging bloeien, dan zullen we merken dat dat ook
heel snel gaat gebeuren.
Gedachten zijn altijd al krachten geweest en nu
worden ze niet alleen zichtbaar als energie, maar gaan ze ook nog eens
gevolgen krijgen.
In feite is dat altijd al zo geweest, maar de invloed was
op een dusdanig niveau, dat we dat nauwelijks merkten.
Toch is dat niet
nieuw: mensen kunnen al heel lang voorwerpen verplaatsen met hun gedachten,
of iemand op afstand (b.v. via een foto) genezen.
We zullen nu heel snel moeten afleren
negatief te denken, want ten eerste kan iedereen dat zien in de aura en ten
tweede zal het onmiddellijk gevolgen gaan krijgen.
Heel veel mensen zullen tijdens deze twee dagen afhaken en de rest van de
twaalf dagen grotendeels bewusteloos doormaken.
Het zijn de mensen die
leiden aan innerlijke conflicten.
Zowel op het fysieke vlak als op het
emotionele en sociale vlak wordt het steeds moeilijker.
Er komt weerstand
tegen het hele gebeuren, er komt angst en iets moet de schuld krijgen van
die problemen.
Het zijn de mensen die zich verschuilen achter regels, de
mensen die denken in
termen als "voor wat, hoort wat", mensen die liefde niet zonder hormonen
kunnen zien, mensen die altijd voorwaarden stellen, die nooit genoeg geld of
goederen hebben, de mensen die snel naar de wapens grijpen als ze zich
bedreigd voelen, mensen die geen fysiek contact durven maken, die bang zijn
om zomaar te knuffelen, met wie dan ook.
Dag
vier:
De waarneming van de dimensionaliteit gaat veranderen.
Gevoelens van
strijden, twijfelen, oordelen en vergelijken gaan verdwijnen.
Elke
concentratie op de toekomst of het verleden zal leiden tot het besef van
aanwezig zijn in het hier en nu.
Dag vijf:
We beginnen ons te realiseren dat onze oude leefwereld, datgene wat we
altijd "realiteit" noemden, eigenlijk niet meer dan een droomwereld was.
We worden ons bewust van alle lagen van de manifeste werkelijkheid en hebben
daarin geen beperking: ruimte zonder tijd en absolute vorm.
Aan het eind van deze dag zullen ons DNA door de nieuwe trillingsfrequentie
in het etherische lichaam en het omringende plasma-veld beginnen te
veranderen.
Één van de effecten daarvan zal zijn dat ons fysieke lichaam
niet langer zal reageren op het genetisch geheugen.
Ook zullen de zeven
energiecentra's (onze chakra's) het belangrijkste orgaanstelsel worden.
Alle
andere organen (behalve hart, longen en maag) zullen geleidelijk aan minder
actief worden.
De behoefte aan eten zal steeds minder worden, evenals de
behoefte aan bewusteloze slaap.
Dag zes:
Op deze dag zullen we volop bezig zijn met het wennen aan al die
veranderingen; we gaan ontdekken dat we met onze gedachten (onze
verbeelding, onze creativiteit) een heleboel dingen kunnen doen en dat we
daar ook steeds minder middelen voor nodig hebben.
Onze gedachten drukken
zich uit als materie en daarmee klaren we de meeste klussen.
Een grenzeloze
wereld gaat voor ons open.
Dag zeven:
Onze zintuiglijke waarnemingen gaan verschuiven naar een intuïtieve
helderziendheid.
Een ongekende sensatie ontstaat wanneer we ervaren dat de
fragmenten van alle zielen van vroegere, huidige en toekomstige incarnaties
zich verenigen tot één wezen.
Er ontstaat een perfecte combinatie van
lichaam, denken en geest.
Dag acht en negen:
Op deze dagen zal een groep mensen die nog steeds bij hun volle bewustzijn
is en een verlangen ervaart om behulpzaam te zijn, aan het werk gaan om de
inmiddels bewusteloos geworden mensen te gaan helpen.
Hun intentie is
bijzonder zuiver en dient maar één doel: zoveel mogelijk zielen uit hun
conflict halen en alsnog bij dit proces betrekken, voordat die twaalf dagen
om zijn.
Daarnaast zullen deze mensen in staat zijn om vrijwel elke ziekte
te genezen.
Dag tien:
Diegenen die in het begin bewusteloos zijn geraakt, zullen nu geleidelijk
aan beginnen te ontwaken.
Ze zullen boos en verward zijn als ze ontdekken
dat er zoveel is veranderd en dat zelf niet hebben meegemaakt.
Ze zullen
verklaringen eisen en daarnaast proberen hun oude leven en denkpatronen weer
op te pakken.
Maar dat zal erg moeilijk worden in een wereld die zo
ingrijpend is veranderd en waarin eigenlijk alleen nog maar ruimte is voor
liefde, mededogen en voor hen onbegrijpelijke creërende vermogens.
Dag elf:
Op deze dag zullen we ons bewust zijn van onze uiteindelijke missie en wat
er allemaal mogelijk is voor de mensheid.
We zullen een begin gaan maken met
het verwerkelijken van die missie.
Dag twaalf:
Een gedenkwaardige feestdag: we stappen definitief over van het oude
vissentijdperk naar het watermantijdperk, eindelijk bevrijd van die
beperkende 3D-wereld!
Bovenstaand proces is dermate heftig, dat niet iedereen dat aan zal k!unnen.
Zoals al eerder aangegeven, zullen veel mensen tijdens de tweede en derde
dag afhaken en bewusteloos worden.
Maar ook daarna zullen nog veel mensen
afhaken en het is ook niet gezegd dat mensen die alle twaalf dagen bewust
kunnen blijven, het verkregen niveau kunnen blijven vasthouden.
Het zal wel
niet zo heel vaak voorkomen, maar sommigen kunnen nadien best weer
terugvallen in de oude dualistische denkpatronen.
Nog een belangrijk
aspect: het "gordijn" tussen onze wereld en die van ’de wereld aan gene
zijde’ gaat in deze twaalf dagen verdwijnen, waardoor mensen die zijn
overgegaan weer deel worden van onze wereld.
Dat zal wel even wennen zijn,
maar we zijn nu ook al samen en we worden heel vaak door overleden personen
geholpen.
We zien ze alleen niet en dan denken we al snel dat ze er
dus ook niet zijn.
Welke maatregelen kunnen we treffen?
Het proces zelf is niet tegen te houden en dat moet ook niet.
Wel zijn er
een aantal dingen waar we bewust mee aan de slag kunnen gaan om onszelf
alvast voor te bereiden, zodat de overschakeling ons minder moeite gaat
kosten:
Kwetsbaarheid:
Zie een probleem niet als iets wat door een ander wordt veroorzaakt.
Als
jezelf b.v. geen boosheid hebt, kan een ander dat ook niet bij je oproepen.
Meestal roept een ander iets bij je op dat al lang in je zat.
Leer naar
jezelf kijken, durf eerlijk te zijn naar jezelf en te erkennen dat emoties
in het leven meestal het gevolg zijn van eigen kwetsbaarheden.
Die kwetsbaarheden willen we niet voelen en daarom proberen we onze omgeving
onder controle te houden, opdat wijzelf kunnen bepalen wat ons wel of niet
overkomt.
Maar dat lukt niet altijd en daarom gaan we manipuleren,
intimideren en wordt het hard tegen hard, want die ander zit met een
soortgelijk verhaal en wil ook niet gekwetst worden.
Ga op zoek naar de
oorzaak van die kwetsbaarheid, los die op en ontdek dat je dan ineens veel
prettiger leeft, dat je niet meer in de verdediging of in de aanval hoeft,
dat je daarmee een heel
andere uitstraling gaat krijgen en daardoor op den duur ook een totaal
andere vriendenkring.
Afhankelijkheid of op eigen benen:
Ben je afhankelijk van anderen en van materiële zaken?
Ontdek wie je bent,
wat je wilt en laat je daarin niet tegen houden.
Vertrouw op je zelf:
luister naar je eigen hart en doe daar iets mee.
Uiteindelijk ga je dan
inzien dat alles wat je nodig hebt, gewoon in jezelf zit.
Dat je vrij bent,
dat je je niet hoeft te hechten aan mensen en dingen, dat je alvast een
heleboel kunt loslaten.
Want daar gaat het in dit leven om: leren loslaten,
zowel emoties, mensen, als dingen.
Twintig jaar lang leren we ons hechten aan mensen, dan nog eens twintig jaar
hechten aan dingen, daarna gaan we nog eens twintig jaar knokken om vooral
niets kwijt te raken en onze toekomst veilig te stellen.
Als laatste gaan we
twintig jaar lang alles weggeven en zien we iedereen om ons wegvallen.
Uiteindelijk moeten we alles loslaten en komt de ultieme les daarin: de
dood.
Openheid:
Bereid je voor op allerlei natuurlijke, fysieke, maatschappelijke en
materiële veranderingen in je leven, door je wat losser op te stellen.
Leg problemen daar neer waar ze horen te liggen en trek die niet naar je toe als
dat niet perse hoeft.
Laat die agenda en carrièredrang maar een beetje los.
Leef wat meer bij de dag en wat minder gecontroleerd: morgen is er weer een
dag en veel problemen lossen zich vaak vanzelf op door even te wachten.
Weet
dat er grote veranderingen gaan komen die je niet kunt tegenhouden en zie
die met vertrouwen tegemoet.
Weet ook dat je dat niet kunt, als je alles wat
je hebt vast blijft houden.
Manier van denken:
Weet dat al je gedachten energievormen zijn en dat die energieën - vaak
zonder dat je het in de gaten hebt - allemaal worden uitgezonden.
We stellen
ons allemaal bloot aan elkaars gedachten.
We zijn ons daar meestal niet van
bewust, maar toch kennen we dat allemaal.
Hoeveel moeders zijn er niet die precies aanvoelen dat er iets met hun
kind is, terwijl dat kind op dat moment buiten hun bereik is?
Hoe vaak "voelen"
we niet dat er iemand achter ons aan loopt of iemand naar ons kijkt?
Hoe vaak worden we niet "toevallig" gebeld door iemand, vlak nadat we aan die
persoon hebben gedacht?
Sommige mensen zijn daar zeer gevoelig voor, die
noemen we dan "telepathisch", maar eigenlijk zijn we dat allemaal.
Denk
daarom positief!
Scheppen van eigen werkelijkheid:
Iedereen schept zijn eigen realiteit.
Ons individuele voorstellingsvermogen
bepaalt de grens van die realiteit.
Jouw voorstellingsvermogen is anders is
dan dat van mij.
En daardoor is mijn realiteit ook anders dan die van jou.
Ook door gedachtepatronen, verwachtingen en vooroordelen bepalen we zelf wat
er gaat gebeuren.
Als jij jezelf een mislukkeling vindt, zul je moeilijk werk krijgen, of een
relatie.
Als jij gelooft dat je op vrijdag de 13e een ongeluk gaat krijgen,
is de kans dat dat gebeurt behoorlijk groot.
Als jij denkt dat die
behandeling bij de tandarts jou heel veel pijn gaat doen, dan gaat dat ook
gebeuren.
Als jij gelooft dat iets niet kan, ga je ook niet gemotiveerd op
zoek en zul je gelijk krijgen.
Zit ook niet in over dingen die er nog niet
zijn of waar je geen greep op hebt.
Meestal moet je achteraf concluderen dat
je je voor niets zorgen hebt gemaakt.
Voeding:
Bereid je zenuwstelsel voor op de stijgende energie.
Zorg dat je die aankunt
door je eigen energie alvast op te krikken.
Dat kun je doen door anders te
gaan eten.
Je bent wat je eet, maar als je niet weet wat je eet kun je
natuurlijk niks beginnen.
De gemiddelde energie van een levend mens of dier is 6.500 Bovis-eenheden,
maar direct na de dood daalt deze waarde.
Als we gekookt of gebraden vlees
eten, is deze waarde over het algemeen niet meer dan 3.000 tot 4.000
Bovis-eenheden.
Dat betekent dat je je lichaam wel voorziet van
verbrandingsstoffen waar je hard van kunt lopen, maar energetisch gezien
haal je je eigen systeem flink onderuit.
Alsof je half lege batterijen eet....Groente, fruit en granen, dààr moet je
het van hebben.
Je pikt de mensen er zo uit in het dagelijkse leven: een
notoire vleeseter is over het algemeen niet iemand die met z'n spirituele
ontwikkeling bezig is, terwijl een vegetariër dat vaak wel is (mits hij dat
niet alleen maar doet uit sympathie voor het dier).
Veiligheid:
Weet dat als de aarde gaat omkeren van draairichting, je dan door de langere
dagen en nachten een periode van enorme temperatuurwisselingen zult ervaren
en je uiteindelijk bij de stilstand extreem lang aan de zon of aan de koude
nacht kunt worden blootgesteld.
Het is maar net waar je woont en in welke
positie de aarde stopt.
Bereid je dus voor op deze situatie en ondergronds
gaan is de beste manier om je hiertegen te wapenen.
Richt hiervoor een
kelder in, of maak gebruik van andere onderaardse ruimten, want daar zul je
de meeste beschutting vinden.
Zorg voor kleding, water en een noodrantsoen,
waar je minstens een week of twee mee toe kunt, want de bakker en de
groenteboer zitten dan ook in hun kelder.
Zorg voor een zelfstandig koel- èn
verwarmingsysteem, wees daarin niet afhankelijk van een ander.
Tot slot nog enkele wetenswaardigheden
- De vorige keer dat dit
indrukwekkende verschijnsel plaatsvond, was een kleine 13.000 jaar geleden.
Dit viel samen met de ondergang van Atlantis.
In de Bijbel staat dit vermeld
als de "Grote Zondvloed". Is het niet toevallig, dat de erosie aan de Sphinx
verticale sporen vertoont?
Sporen, die alleen maar kunnen zijn veroorzaakt
door zeer langdurige regenval.
En dat er bij diverse afgravingen in
Noord-Afrika is vastgesteld, dat het daar zo'n 13.000 jaar geleden heel lang
geregend moet hebben?
- Het Oude Testament vermeldt over de daden van Joshua: .... en toen sprak
Joshua: "Zon, sta stil te Gibeon en Maan blijf hangen in het dal van Ajalon"
.... en de Zon stond stil en de Maan bleef hangen. (Omkeren van de
draairichting van de Aarde).
- Sinds 1975 is de
vulkanische activiteit op aarde met 500% toegenomen.
- Tussen 1963 en 1993 was
er een verhoging van de natuurrampen met 410%!
- In februari 2004 heeft
het Pentagon een officiële waarschuwing gegeven aan de Nederlandse regering,
voor een overstroming in 2007.
Als voorbeeld werd daarbij genoemd, dat
steden als b.v. Den Haag compleet overstroomd zouden kunnen worden.
Dit
bericht is terloops vermeld via de radio en er heeft slechts een heel klein
artikeltje over in de krant gestaan.
- De heliosfeer van de zon (het druppelvormige plasmaveld aan de buitenkant
van ons zonnestelsel) was aan de voorkant altijd 10 astronomische eenheden
dik (1 astronomische eenheid = de afstand van de aarde tot de zon =
148.800.000 km) en is nu 100 eenheden dik, een toename met 1.000% !
Oorzaak:
dit veld wordt gevoed door de energie van de fotonengordel (bron: Russische
Nationale Academie voor Wetenschappen in Novosibirsk).
- In de afgelopen 4.000 jaar is de kracht van het aardmagnetisme tot de
helft gedaald (bron: Prof. Bannerjee, Universiteit New Mexico).
Los daarvan
is in 2004 d.m.v. satellietmetingen aangetoond, dat de kracht van dit
aardmagnetisme over de afgelopen vijf jaar met 10% is gedaald.
- In de afgelopen 200 jaar is onze magnetische Noordpool al 1100 km
verschoven.
- Onder Zuid-Afrika ligt een groot magma gebied, waarvan de magnetische
polariteit inmiddels al geheel is omgekeerd (bron: Gegevens op basis van
metingen van de Ørsted satelliet).
Literatuur:
(Titel: Auteur: ISBN nr: Omschrijving:)
"Het einde van de Mayakalender, 2012", John Major Jenkins, 90-2028-224-7,
Een wetenschappelijke studie van de Maya-kalender, de Maya-mythologie.
“De Orion profetie",
Patrick Geryl en Gino Ratinckx, 90-6010-953-8, Een wetenschappelijke studie
van de oriëntatie en ligging van de pyramides en andere gebouwen in Egypte.
"Le Grand Cataclysme",
Albert Slosman, Uitgever: Laffont, Een vertaling van de hiërogliefen die in
Egypte zijn gevonden en die de ondergang van Atlantis beschrijven.
"De Natuurlijke Tijd",
Peter Toonen, 90-75636-39-3, Berichten van de Maya's voor de nieuwe tijd.
"De mens in het
Aquariustijdperk", Sonia, 90-75343-15-9, De visie van Sonia op de mens in
het komende nieuwe tijdperk.
"Het Pleiadisch Werkboek",
Amorah Quan Yin, 90-75636-09-1, Een rechtstreeks doorgegeven boek van de
Pleiadische Afgezanten van het Licht, waarin wordt uitgelegd hoe we onze
energiekanalen kunnen openen.
"Het Pleiadisch Plan",
Barbara Hand Clow, 90-75636-21-0, Hoe de Pleiadiërs ons op dit moment helpen
met onze ontwikkeling.
"Menselijke Evolutie in
Pleiadisch Perspectief", Amorah Quan Yin, 90-75636-08-3, Een beschrijving
van onze oorsprong, van andere planeten en de banden met de huidige bewoners.
"De twaalf dagen van licht", Garry Bonnell, 90-75636-45-2, Een omschrijving
van wat er op spiritueel niveau gebeurt met de mens in 2012.
"De Maya-profetiën", Wiek
Lenssen, 90-75636-45-8.
"The Year Zero", Wiek Lenssen, Een
verfilming van het hiervoor genoemde boek. Te bestellen via
http://www.jurafilm.nl.
“www.denieuweaarde.
nl/2012.htm”, Een zeer interessante
website over
de Maya's, hun kalender, wat er allemaal gaat gebeuren en nog een aantal
zaken die hier zijn weggelaten.
“www.niburu.nl”,
De pagina "Shuman Resonantie" vertelt je veel over deze "hartslag van de
Aarde"
“www.goto2012.nl”,
Alles over 2012 en wat daar mee te maken heeft.
”www.energetisch-management.nl/
bovis.html” , Een website waar je meer kunt lezen over onze
energiewaarde.
Auteur: Peter van den
Oetelaar
Ingrijpend geredigeerd door:
Paul Labohm
21 augustus 2007
Correcties en aanvullingen:
Peter Verweij
02-06-2008
bron:
http://users.skynet.be/paracon/2012.htm
|
Earthwatch 
